Brama Wyżynna w Gdańsku

Brama Wyżynna, znana także jako Brama Wysoka, to renesansowa brama miejska w Gdańsku, zbudowana do 1588 roku przez Willema van den Blocke. Przez wiele lat stanowiła główną bramę wjazdową do miasta, będąc częścią szesnastowiecznych fortyfikacji. Masywna forma bramy nawiązuje do bram miejskich w Antwerpii i oparta jest na wzorach włoskich. W przyziemiu znajdują się cztery zdwojone pilastry toskańskie flankujące trzy półkoliście zamknięte przeloty, przy czym środkowy przelot był przeznaczony dla ruchu kołowego. Górna kondygnacja ozdobiona jest fryzem heraldycznym z herbami Królestwa Polskiego, Gdańska i Prus Królewskich, a całość wieńczy dach czterospadowy oraz rzeźby lwów. W wyniku zmian w XIX wieku, brama przeszła kilka przebudów, w tym usunięcie bramy wewnętrznej w 1878 roku oraz oblicowanie całej bryły rustyką w 1884. Historia bramy jest bogata; przez 290 lat istniała w niezmienionej formie. Znajdują się na niej inskrypcje łacińskie, które odzwierciedlają wartości republikańskie i społeczne. W 1945 roku brama uległa uszkodzeniu, jednak od lat 50. XX wieku odbywały się jej restauracje. W 2002 roku brama została przekazana Muzeum Historycznemu Miasta Gdańska, a obecnie mieści Pomorskie Centrum Informacji Turystycznej. Ciekawostką jest, że do bramy przylegała dawniej kładka zwodzona nad fosą, która była istotnym elementem obronnym. Współczesne funkcje bramy łączą jej bogate dziedzictwo historyczne z nowoczesnymi potrzebami turystycznymi, stając się ważnym punktem dla odwiedzających Gdańsk.